Hydrologia

This is a parallax text block. Click the edit button to change this text.

Wymiana wód

Bałtyk jest morzem o utrudnionym dopływie wód oceanicznych oraz dużym spływie wód rzecznych i opadowych. W rezultacie ma ono dodatni bilans wodny, co oznacza, że wody bałtyckie stale odpływają do sąsiedniego Morza Północnego.

Podczas silnych, zachodnich wiatrów wody przelewają się przez cieśniny z zachodu na wschód. Zjawisko to nazywane jest wlewem. Wielkość wlewu zależy od warunków środowiskowych – duże wlewy zdarzają się raz na kilka lat.

Mechanizm powstawania wlewów:

Podczas sztormów silne, zachodnie wiatry powodują podniesienie się poziomu Morza Północnego, co sprawia, iż słone, bogato natlenione wody przelewają się przez cieśniny do Bałtyku. Woda z Morza Północnego jest „cięższa” niż woda bałtycka, dlatego opada na dno. Woda ta po dnie przemieszcza się do kolejnych basenów, wypierając w ten sposób zalegające tam stare, pozbawione tlenu wody przydenne.

Zasolenie

Przewaga dopływu wód rzecznych i opadowych nad wlewami słonych wód z Kattegatu ma decydujący wpływ na zasolenie Bałtyku, które jest niewielkie w porównaniu z zasoleniem oceanu.

Średnie zasolenie wód powierzchniowych Bałtyku: 7,5 PSU
Średnie zasolenie wód oceanicznych: 36,6 PSU

Zasolenie wód bałtyckich nie jest jednolite – zmniejsza się ono w miarę oddalania się od cieśnin duńskich.

Zasolenie wód powierzchniowych Bałtyku

Zasolenie wód przydennych Bałtyku

Zasolenie wód Bałtyku na przekroju Kattegat – Zatoka Botnicka

Stratyfikacja wód

Istotną cechą wód bałtyckich jest ich uwarstwienie.
Wyróżnia się dwie zasadnicze warstwy:

  1. Wody powierzchniowe o niskim zasoleniu, dobrze wymieszane i natlenione.Ich temperatura waha się, w zależności od sezonu, od 0°C do 20°C.
  2. Wody głębinowe o zasoleniu 12-22 PSU, wykazujące prawie stałą temperaturę 4-6°C.

W warstwie pośredniej, tzw. haloklinie, następuje gwałtowny wzrost zasolenia i tym samym gęstości wody. Jest to bariera utrudniająca mieszanie się wód powierzchniowych z głębinowymi, dlatego też te ostatnie są gorzej natlenione. W największych głębiach bałtyckich dochodzi nawet do całkowitego zużycia tlenu i wytwarzania toksycznego dla zwierząt siarkowodoru. Sytuację tlenową poprawiają jedynie większe wlewy dobrze natlenionych wód pochodzenia oceanicznego z Kattegatu. Dochodzi do nich tylko podczas silnych sztormów, raz na kilka lat.